Ostatnia Aktualizacja 20 sierpnia, 2026 przez Redakcja
Letnia trasa po Islandii: główna zasada
Latem Islandia daje dużo światła, ale nie daje drugiego kierowcy, dodatkowej koncentracji ani odporności na wiatr przy klifach. W czerwcu i lipcu dzień jest bardzo długi, a na północy słońce potrafi tylko musnąć horyzont, dlatego łatwo dopisać do planu jeszcze jeden wodospad, jeszcze jedną plażę i jeszcze jeden punkt widokowy. To najczęstszy błąd przy pierwszej trasie.
Najlepszy rytm dnia to jedna główna atrakcja, dwa krótsze postoje i nocleg zaplanowany przed zmęczeniem. Przykład: dzień z Vík do Skaftafell może mieć Reynisfjarę jako mocny poranny punkt, krótki postój przy kanionie Fjaðrárgljúfur, obiad po drodze i spacer przy lodowcu późnym popołudniem. Taki dzień ma sens. Ten sam dzień z dopisanym Jökulsárlón, Diamond Beach i powrotem do Vík robi się trasą do odhaczenia, nie do przeżycia.
Letni plan trzeba zaczynać od liczby dni. Przy 7 dniach najrozsądniejsze jest południe, Reykjanes i zachód. Przy 10 dniach można planować Ring Road 10 dni, czyli pełną pętlę drogą nr 1. Przy 14 dniach dochodzi przestrzeń na Snæfellsnes, Fiordy Wschodnie, dłuższy pobyt przy Mývatn albo ostrożnie dobrany fragment interioru, jeśli masz właściwy samochód i doświadczenie.
Na mapie dystanse wyglądają niewinnie. Reykjavík – Vík to około 190 km, Vík – Jökulsárlón około 193 km, Egilsstaðir – Mývatn około 165 km, a Akureyri – Reykjavík około 388 km. Do tych kilometrów trzeba doliczyć wiatr, postoje zdjęciowe, mosty jednopasmowe, szutrowe dojazdy i tempo jazdy za kamperami. Na Islandii 250 km potrafi zająć cały dzień, jeśli po drodze są lodowce, czarne plaże i kaniony.
W popularnych regionach przesuwaj największe postoje na rano albo wieczór. Złoty Krąg Islandia jest najspokojniejszy wcześnie rano, a Reynisfjara bywa bardziej czytelna fotograficznie późnym wieczorem. Przy klifach, plażach i lodowcach plan zawsze powinien mieć rezerwę pogodową. Mgła przy Dyrhólaey, silny wiatr przy Stokksnes czy deszcz w Skaftafell zmieniają nie tylko komfort, ale też bezpieczeństwo.
Przed codziennym wyjazdem sprawdź prognozę Icelandic Meteorological Office, ostrzeżenia SafeTravel Iceland i stan dróg. Dla praktycznego rozłożenia przejazdów przyda się też osobna mapa i czas zwiedzania Islandii latem, bo to właśnie czas, a nie liczba pinezek, decyduje o jakości trasy.
Plan 7 dni: południe i zachód zamiast pełnego objazdu
Trasa Islandia 7 dni powinna być selekcją, nie próbą objechania całej wyspy. Pełny Ring Road w tydzień jest możliwy technicznie, ale bardzo intensywny: codzienna jazda, mało czasu na pogodowe przesunięcia i słaba tolerancja na opóźniony lot, mgłę lub zamknięty odcinek drogi. Na pierwszy raz lepiej wybrać południe Islandii, Reykjanes i ewentualnie krótki zachód.
Dzień 1 przeznacz na spokojny start. Jeśli lądujesz w Keflavíku rano, można objechać Reykjanes: pola lawowe przy Fagradalsfjall, klify Brimketill, most między płytami kontynentalnymi i okolice Gunnuhver. Jeśli lot jest późny, rozsądniejszy jest nocleg w Keflavíku albo Reykjavík bez ambitnej jazdy. Błękitna Laguna kosztuje zwykle znacznie więcej niż lokalne baseny, więc przy budżetowej trasie lepiej rozważyć miejskie pływalnie z gorącymi basenami za ułamek ceny.
Dzień 2 to Złoty Krąg: Þingvellir, obszar geotermalny Geysir i wodospad Gullfoss. Þingvellir ma znaczenie geologiczne i kulturowe, bo widać tu styk płyt tektonicznych i miejsce dawnego islandzkiego parlamentu. Na spokojny przejazd z Reykjavíku, zwiedzanie i nocleg w okolicach Selfoss albo Hella zaplanuj cały dzień.
Dzień 3 prowadzi do Vík. Po drodze są Seljalandsfoss, gdzie ścieżka prowadzi za kurtynę wody, Skógafoss z charakterystycznymi schodami na punkt widokowy, cypel Dyrhólaey i Reynisfjara. Na czarnej plaży nie podchodź blisko fal. Atlantyckie fale przybojowe potrafią wejść daleko na brzeg, a tablice ostrzegawcze nie są dekoracją.
Dzień 4 to przejazd w stronę Skaftafell. Dobrym układem jest krótki spacer do Svartifoss, widok na jęzory lodowcowe i nocleg w rejonie Skaftafell, Kirkjubæjarklaustur albo dalej na wschód. Dzień 5 zostaw na Jökulsárlón i Diamond Beach. Rejs amfibią po lagunie lodowcowej trwa zwykle około 30-40 minut, a zodiac dłużej i intensywniej, ale wymaga wcześniejszej rezerwacji w sezonie.
Dni 6-7 to powrót. Możesz wrócić spokojnie południem, nadrabiając miejsca pominięte przez pogodę, albo dodać skrócony Snæfellsnes. Drugi wariant oznacza więcej kilometrów, ale daje inny krajobraz: pola lawowe, Kirkjufell, klify Arnarstapi i widok na lodowiec Snæfellsjökull. Jeśli jedziesz kamperem, sprawdź plan trasy kamperem po Islandii, bo rytm noclegów i tankowania będzie inny niż przy hotelach.
Plan 10 dni: klasyczny Ring Road latem
Ring Road 10 dni to najkrótszy wariant, który pozwala objechać Islandię bez poczucia ciągłego sprintu. Nadal wymaga dyscypliny, ale mieści południe, lodowce, wschód, Mývatn, Húsavík, Akureyri i zachód. Kluczowe jest to, żeby nie traktować wschodu jako pustego transferu między Jökulsárlón a północą.
Dni 1-3 mogą wyglądać podobnie jak w planie tygodniowym: Reykjanes lub Reykjavík, Złoty Krąg, wodospady południa i Vík. Przy 10 dniach nie trzeba jednak ściskać wszystkiego. Jeden nocleg w okolicach Vík i kolejny przy Skaftafell pozwalają zobaczyć Reynisfjarę poza największym ruchem i zrobić krótki szlak bez patrzenia na zegarek.
Dzień 4 przeznacz na Skaftafell, Jökulsárlón i Diamond Beach, a nocleg zaplanuj w Höfn albo w pobliżu fiordów wschodnich. Höfn jest praktycznym miejscem na paliwo, zakupy i kolację, zwłaszcza jeśli chcesz spróbować lokalnych dań z langustynki. Ceny w restauracjach są wysokie: obiad często kosztuje 3000-6000 ISK za osobę, dlatego wiele osób miesza gotowanie z jedzeniem poza domem.
Dzień 5 to Fiordy Wschodnie. Zatrzymaj się w Djúpivogur, przy widokach nad Berufjörður, a potem wybierz Egilsstaðir albo Seyðisfjörður. Ten drugi wymaga zjazdu serpentynami przez przełęcz, ale wynagradza to kolorową zabudową, portem, górami i spokojniejszym rytmem. Seyðisfjörður jest też dobrym przykładem islandzkiego miasteczka, w którym geografia mocno ustawia codzienność: zimą śnieg i lawinowe ryzyko mają tu realne znaczenie.
Dzień 6 prowadzi do regionu Mývatn. To nie jest tylko jezioro, ale cały pakiet geologiczny: pseudokratery Skútustaðagígar, pola lawowe Dimmuborgir, fumarole Hverir, okolice Krafla i kąpieliska geotermalne. Latem trzeba liczyć się z muszkami, zwłaszcza przy bezwietrznej pogodzie. Siatka na twarz brzmi przesadnie, dopóki nie trafisz na spokojny wieczór nad wodą.
Dzień 7 warto zostawić na Mývatn, Húsavík albo Goðafoss. Rejs na wieloryby z Húsavíku trwa często około 3 godziny, więc nie doklejaj do niego długiego przejazdu przez pół wyspy. Jeśli wolisz odpoczynek, Mývatn Nature Baths albo basen w Akureyri będą lepsze niż kolejny punkt widokowy.
Dzień 8 to Akureyri i północ. Miasto jest dobrym miejscem na zakupy, kawę, spacer po ogrodzie botanicznym i nocleg po kilku dniach mniejszych miejscowości. Dni 9-10 prowadzą przez zachód: Borgarnes, Hraunfossar, Barnafoss albo skrócony Snæfellsnes. Jeśli budżet jest napięty, rezerwuj noclegi wcześniej, bo latem różnica między planowaniem w styczniu a szukaniem w lipcu potrafi oznaczać setki euro. Pomocne będą koszty i rezerwacje na lato, zwłaszcza przy samochodzie, ubezpieczeniu i noclegach.
Plan 14 dni: dodatki, które zmieniają charakter podróży
Islandia 14 dni to zupełnie inna podróż niż 7 lub 10 dni. Nie chodzi tylko o większą liczbę atrakcji. Największa różnica to możliwość zatrzymania się, zmiany planu przez pogodę i zobaczenia regionów, które przy krótszej trasie są tylko nazwami na mapie. Przy dwóch tygodniach letnia trasa Islandia może mieć pełny Ring Road i jeden mocny dodatek.
Najbardziej uniwersalnym dodatkiem jest Snæfellsnes. Półwysep można przejechać w jeden długi dzień, ale dopiero 2 dni pokazują jego sens. Wtedy masz czas na Kirkjufell, plażę Djúpalónssandur, klify Arnarstapi, Hellnar, pola lawowe i widoki na Snæfellsjökull. Snæfellsnes bywa nazywany Islandią w miniaturze, ale lepiej potraktować go jak odrębny region, nie przystawkę po drodze na lotnisko.
Fiordy Zachodnie warto dodać tylko wtedy, gdy możesz przeznaczyć na nie minimum 3-4 dni. Drogi są wolniejsze, zakręty dłuższe, a odległości między miejscami większe, niż sugeruje mapa. Ísafjörður, wodospad Dynjandi, klify Látrabjarg i plaże Rauðisandur tworzą świetną trasę, ale nie lubią pośpiechu. Przy pierwszej podróży 14-dniowej Fiordy Zachodnie mają sens dla osób, które wolą ciszę, ptaki, długie przejazdy i mniej oczywiste postoje niż maksymalną liczbę ikon.
Alternatywą są Fiordy Wschodnie i Borgarfjörður Eystri. To dobry wybór dla osób zainteresowanych ptakami, małymi portami i wolniejszym tempem. Latem można obserwować maskonury, ale trzeba zachować dystans i sprawdzać lokalne zasady wejścia na punkty obserwacyjne. Ten region dobrze łączy się z noclegiem w Egilsstaðir lub Seyðisfjörður.
Interior i drogi F nie powinny być automatycznym punktem programu. Landmannalaugar, Askja czy Kjölur brzmią kusząco, ale wymagają odpowiedniego samochodu 4×4, otwartych dróg, dobrych warunków i rozsądku przy brodach rzecznych. Samochód z wypożyczalni bez zgody na drogi F oznacza ryzyko wysokich kosztów, a nie przygodę. Jeśli masz doświadczenie, jeden dzień w Landmannalaugar może być najpiękniejszym fragmentem wyjazdu. Jeśli nie, lepiej wybrać dostępne atrakcje poza szlakiem, na przykład z listy atrakcje poza szlakiem latem.
Przy 14 dniach dobrze działa zasada dwóch nocy w kilku miejscach. Dwie noce przy Mývatn, dwie na Snæfellsnes, dwie w rejonie południowych lodowców albo dwie we wschodnich fiordach dają podróży oddech. To także najlepsza ochrona przed islandzką pogodą: jeśli jednego dnia klify giną we mgle, kolejnego możesz wrócić bez przebudowy całej pętli.
Najważniejsze postoje południa
Południe Islandii skupia największą liczbę znanych miejsc na stosunkowo krótkim odcinku, dlatego wymaga selekcji. Þingvellir, Geysir i Gullfoss tworzą Złoty Krąg, ale każdy z tych punktów ma inny charakter. Þingvellir jest przestrzenią geologiczną i historyczną, Geysir pokazuje aktywność geotermalną, a Gullfoss daje skalę islandzkich rzek lodowcowych.
Między Selfoss a Vík najważniejsze postoje to Seljalandsfoss, Gljúfrabúi, Skógafoss, Kvernufoss, Dyrhólaey i Reynisfjara. Jeśli masz tylko jeden dzień, wybierz Seljalandsfoss, Skógafoss i Reynisfjarę. Jeśli masz dwa, dodaj Kvernufoss i spokojniejszy spacer nad klifami. Przy wodospadach zabierz wodoodporną kurtkę, bo pył wodny potrafi przemoczyć ubranie szybciej niż deszcz.
Dalej na wschód zaczyna się krajobraz lodowców. Skaftafell jest dobrym miejscem na szlak do Svartifoss albo punktów widokowych na jęzory lodowcowe. Jökulsárlón i Diamond Beach najlepiej oglądać bez pośpiechu, bo laguna zmienia się wraz z pływem, światłem i ruchem kry. Rano bywa chłodniej i spokojniej, wieczorem światło jest miękkie, a grupy autokarowe często już wracają.
Praktyczny przykład dnia: nocleg w Vík, poranny spacer na Reynisfjarze, przejazd przez Eldhraun, krótki postój przy Fjaðrárgljúfur, obiad w Kirkjubæjarklaustur, późne popołudnie w Skaftafell i nocleg w okolicy Hof. To jest pełny, ale realny dzień. Dopisanie do niego Jökulsárlón jako obowiązkowego punktu oznacza jazdę po zmęczeniu.
Najważniejsze postoje północy i wschodu
Północ i wschód najlepiej układać jako wolniejsze bloki. Po wielu dniach południowych ikon właśnie tu Islandia staje się bardziej przestrzenna: mniej zatłoczone fiordy, długie doliny, portowe miasteczka i geotermia bez teatralnej oprawy. Seyðisfjörður jest dobrym noclegiem, jeśli chcesz poczuć wschód, a nie tylko go przejechać. Kolorowe domy, góry i droga przez przełęcz tworzą jeden z najbardziej pamiętnych zjazdów na trasie.
Mývatn zasługuje na dłuższy postój. Minimum to pół dnia, lepiej cały dzień. Rano można przejść przez Dimmuborgir, potem zobaczyć Hverir z parą, siarkowym zapachem i bulgoczącym błotem, a wieczorem wejść do kąpieliska geotermalnego. Nie trzeba znać chemii, żeby zrozumieć ten krajobraz: zapach siarki, jasne osady mineralne i para pokazują, że ziemia jest tu blisko powierzchni.
Goðafoss warto ustawić między Mývatn a Akureyri. To krótki, łatwy postój, ale bardzo efektowny, szczególnie przy niskim świetle. Húsavík pasuje do osób, które planują rejs na wieloryby. Akureyri jest z kolei dobrym miejscem na logistyczny reset: basen, pranie, większy sklep, spokojniejszy nocleg i wieczór bez kolejnych kilometrów.
Jeśli szukasz dłuższego postoju na kąpiel lub szlak, wybierz jeden z trzech wariantów. Pierwszy to Mývatn i kąpiel geotermalna po dniu wśród pól lawowych. Drugi to Húsavík z rejsem i wieczornym basenem GeoSea z widokiem na zatokę. Trzeci to Akureyri, jeśli priorytetem jest odpoczynek, jedzenie i miejska infrastruktura. W trasie 10-dniowej wystarczy jeden z nich. W trasie 14-dniowej można połączyć Mývatn z Húsavíkiem bez zadyszki.
Jasne noce i unikanie tłumów
Jasne noce są jednym z największych atutów Islandii latem, ale trzeba ich używać mądrze. W czerwcu i lipcu późny wieczór nie oznacza ciemności, więc popularne postoje można przesunąć na godziny po kolacji. To dobry sposób na Reynisfjarę, Skógafoss, Kirkjufell, Jökulsárlón albo Goðafoss. Mniej aut na parkingu zmienia odbiór miejsca bardziej niż droższy obiektyw.
Nie oznacza to jednak jazdy do 2:00 co noc. Po dwóch takich dniach spada koncentracja, a islandzkie drogi nie wybaczają senności. Lepszy model to jeden lub dwa wieczorne postoje w całej trasie tygodniowej i kilka w trasie 10-14-dniowej. Jeśli planujesz zdjęcia o północy, następnego dnia ustaw krótszy przejazd albo późniejszy start.
Praktyczny rytm może wyglądać tak: śniadanie o 8:00, główny przejazd do 13:00, dłuższy odpoczynek lub basen po południu, kolacja około 18:00 i jeden mocny postój między 20:00 a 23:00. Taki układ działa szczególnie dobrze na południu i Snæfellsnes. W regionach z długimi odcinkami, jak Fiordy Wschodnie lub Zachodnie, lepiej nie odkładać całej jazdy na noc, bo zmęczenie rośnie szybciej niż zachwyt widokami.
Jasne noce pomagają też przy kosztach i rezerwacjach. Jeśli nocleg masz na dwie noce w tym samym miejscu, możesz elastycznie wybrać najlepszą pogodę na główny punkt. To ważne przy lodowcach, klifach i rejsach. Rejs z Húsavíku przy słabym wietrze będzie zupełnie innym doświadczeniem niż wypłynięcie tylko dlatego, że tak mówiła tabela w planie.
Najczęściej zadawane pytania
Jaki plan trasy po Islandii latem jest najlepszy na pierwszy raz?
Przy 7 dniach najlepiej wybrać południe i zachód: Reykjanes, Reykjavík, Złoty Krąg, Vík, Skaftafell, Jökulsárlón i ewentualnie fragment Snæfellsnes. Przy 10-14 dniach można planować Ring Road, a przy 14 dniach dodać jeden region boczny.
Czy Ring Road latem jest dobrym pomysłem?
Tak, jeśli masz co najmniej 10 dni i nie dodajesz zbyt wielu bocznych tras. Latem warunki są zwykle łatwiejsze niż zimą, ale wiatr, mgła, deszcz i zamknięcia dróg nadal wymagają elastyczności.
Które postoje są najważniejsze na południu Islandii?
Najczęściej są to Þingvellir, Geysir, Gullfoss, Seljalandsfoss, Skógafoss, Reynisfjara, Skaftafell, Jökulsárlón i Diamond Beach. Najlepiej rozłożyć je na kilka dni, zamiast próbować zobaczyć całe południe jednym długim przejazdem.
Czy warto jechać do Mývatn latem?
Tak, Mývatn to jeden z najlepszych regionów geologicznych na trasie Ring Road. Pseudokratery, pola lawowe, fumarole i kąpieliska tworzą bardzo mocny blok, ale latem trzeba pamiętać o muszkach i zaplanować czas na spokojny postój.
Jak wykorzystać jasne noce na Islandii?
Najlepiej odwiedzać popularne atrakcje późnym wieczorem, gdy ruch jest mniejszy, ale nie skracać snu codziennie. Jeden wieczorny postój co kilka dni daje świetny efekt bez pogarszania bezpieczeństwa jazdy i trekkingu.
Jestem Beata Kluska i pasjonuje mnie podróżowanie. Przez ostatnie 8 lat mojego życia udało mi się odwiedzić 27 krajów. Na tym blogu chciałbym podzielić się z Wami moimi doświadczeniami z tych wypraw. Przez lata 2020-2022 nie podróżowałem za granicę z powodu globalnej sytuacji zdrowotnej, która wpłynęła na cały świat. Teraz, gdy ograniczenia się zakończyły, mam w planach odwiedzić kolejne kraje, by zbliżyć się do liczby 40. Zapraszam do czytania mojego bloga.
