Drogi F na Islandii – mapa, dojazd i czas zwiedzania

Ostatnia Aktualizacja 24 sierpnia, 2026 przez Redakcja

Jak czytać mapę dróg F

Drogi F na Islandii najlepiej planować od regionu, a nie od numeru drogi. Najpierw wybierz obszar: Fjallabak i Landmannalaugar na południu, Kjölur między Gullfoss a północą, Sprengisandur przez środek wyspy, Askja na północnym wschodzie albo odcinki przy lodowcach Vatnajökull i Mýrdalsjökull. Dopiero potem sprawdzaj konkretną trasę, wjazd, wyjazd i realny czas jazdy.

Numer drogi nie mówi samodzielnie, czy przejazd będzie łatwy. F35 Kjölur jest zwykle prostsza logistycznie niż F26 Sprengisandur, bo ma mniej krytycznych przepraw i więcej punktów orientacyjnych. F208 Fjallabak może być zupełnie inną trasą w zależności od tego, czy jedziesz północnym dojazdem do Landmannalaugar, czy południowym odcinkiem przez rzeki i czarny szuter. Na mapie trzeba więc czytać nie tylko linię drogi, ale też rzeki, wysokość terenu, odległość od asfaltu i najbliższą pomoc.

Przed wyjazdem zaznacz pięć rzeczy: miejsce wjazdu na drogę F, miejsce wyjazdu, ostatnią stację paliw, nocleg i punkt odwrotu. Dla Landmannalaugar takim punktem może być parking przy Sigöldugljúfur albo skręt z F208 na F224. Dla Kerlingarfjöll – odcinek przy Gullfoss i późniejszy zjazd z drogi 35. Dla Askji – skręt z drogi 1 w stronę F88 lub F905 oraz miejsce, w którym bezpiecznie zawracasz, jeśli rzeki są wyższe niż zakładano.

Aktualny status dróg sprawdzaj w dniu wyjazdu na Road.is, a sezonowe otwarcia i historię dróg górskich na stronie Vegagerðin. Islandzkie wyżyny są zależne od śniegu, odwilży i stanu gruntu, więc ta sama trasa może być przejezdna na mapie papierowej, ale zamknięta w terenie. Przy planowaniu bezpieczeństwa korzystaj też z SafeTravel Iceland, zwłaszcza przy dłuższych trasach poza zasięgiem.

Mapy offline pobierz przed wyjazdem z bazy noclegowej. W interiorze Islandii zasięg bywa fragmentaryczny, a aplikacja mapowa może pokazywać czas przejazdu jak po zwykłym szutrze. Do planu dopisz korektę na nawierzchnię, brody, wiatr, mgłę i zdjęcia. Dla odcinka 100 km po drodze F nie zakładaj automatycznie jednej godziny. W praktyce może to być 2,5 godziny, 4 godziny albo cały dzień, jeśli trasa prowadzi przez atrakcje.

Jeśli układasz plan trasy i najważniejsze postoje na drogach F, traktuj mapę jak narzędzie decyzyjne, nie jak obietnicę. Zapisz wariant A, wariant B i najkrótszy powrót na asfalt. Przy pogorszeniu pogody skrócenie trasy nie jest porażką – na Islandii to często najrozsądniejszy element planu.

Południowy interior i Fjallabak

Fjallabak to region lawowych pól, ryolitowych gór, czarnych pustyń i gorących źródeł. Najbardziej znany cel to Landmannalaugar. Północny dojazd przez F208 i F224 bywa wybierany przez osoby jadące pierwszy raz, bo logistycznie jest prostszy niż południowa F208 od strony Eldgjá. Południowy wariant daje mocniejsze wrażenie interioru, ale wymaga większej uwagi przy rzekach.

Centralne wyżyny i Kjölur

F35 Kjölur przecina wyspę między lodowcami Langjökull i Hofsjökull. Daje dostęp do Hveravellir i Kerlingarfjöll, a przy dobrej pogodzie pokazuje surową, pustą Islandię bez konieczności wjeżdżania w najtrudniejsze fragmenty interioru. To dobry kandydat na pierwsze zetknięcie z drogami górskimi, ale nadal wymaga auta dopuszczonego do takich tras i kontroli warunków.

Północny wschód i Askja

Askja leży głęboko w interiorze i wymaga większego marginesu. Dojazd od Myvatn lub Egilsstadir prowadzi przez długie szutrowe odcinki, lawowe pustynie i miejsca, gdzie pogoda potrafi zmienić plan w ciągu godziny. To nie jest trasa, którą dopina się na końcu dnia po zwiedzaniu wodospadów. Askja potrzebuje osobnego dnia, a często także noclegu bliżej wyżyn.

Dojazdy z głównych baz

Z Reykjaviku najłatwiej myśleć o drogach F przez Golden Circle. Połączenie Þingvellir, Geysir i Gullfoss z wjazdem na 35 w stronę Kjölur jest logiczne, bo asfalt doprowadza daleko w interior. Reykjavik może być też bazą do Landmannalaugar, ale to długi dzień: zwykle 3-4 godziny jazdy w jedną stronę przy sprzyjających warunkach, a do tego trzeba doliczyć spacer, zdjęcia, kąpiel w gorącym strumieniu i powrót.

Jeśli startujesz z Vik, łatwiej planować południowy interior: Eldgjá, fragmenty F208, okolice Mælifell i czarne pustynie przy Mýrdalsjökull. Vik skraca dojazd do południowych odcinków, ale nie znosi ograniczeń. Trasa może wyglądać na krótką na mapie, a w praktyce pochłaniać cały dzień, bo szuter, brody i postoje spowalniają jazdę. Z Vik nie warto wciskać jednocześnie długiego trekkingu, wielu wodospadów i przejazdu przez kilka dróg F.

Z Akureyri i Myvatn sensowne są północne oraz centralne wyżyny. Myvatn jest dobrą bazą do Askji, jeśli masz odpowiednie auto, stabilną prognozę i dużo czasu. Akureyri lepiej sprawdza się przy trasach w stronę Sprengisandur od północy albo jako koniec przejazdu przez Kjölur. Przy planowaniu północy pamiętaj, że asfaltowy dojazd z noclegu do początku drogi F też zajmuje czas. Godzina jazdy przed szutrem i godzina po szutrze potrafią przesunąć cały dzień.

Z Egilsstadir i wschodu planowanie wymaga jeszcze większego zapasu paliwa. Wschodnia Islandia ma duże odległości między punktami usługowymi, a dojazd do interioru często prowadzi przez puste przestrzenie. Jeśli celem jest Askja, Kárahnjúkar albo okolice Snæfell, zatankuj do pełna wcześniej i zapisz na mapie stacje po obu stronach trasy. Nie licz, że po drodze pojawi się wygodna alternatywa.

Przy każdym dojeździe oddziel asfalt od właściwej drogi F. Przykład: z Reykjaviku do okolic Gullfoss jedziesz normalnymi drogami, potem zaczyna się inny rytm. Z Vik do początku F208 też masz najpierw asfalt i zwykłe drogi, dopiero później fragmenty, które spowalniają plan. Takie rozdzielenie pomaga policzyć czas: asfalt według mapy, szuter według ostrożnej średniej, postoje osobno.

Jeśli chcesz jechać z Reykjaviku na jeden dzień, wybieraj trasę z jasnym punktem powrotu. Landmannalaugar jest możliwe, ale wymaga bardzo wczesnego startu, sprawnej jazdy i rezygnacji z ambicji zobaczenia wszystkiego po drodze. Kerlingarfjöll z Reykjaviku bywa lepsze z noclegiem, bo sama droga 35 plus zjazd do gór potrafią zabrać większość dnia. Przy dłuższych planach sprawdź także koszty dróg F na Islandii, bo auto 4×4, paliwo, dodatkowy nocleg i ubezpieczenie zwykle zmieniają budżet bardziej niż bilet do pojedynczej atrakcji.

Z Reykjaviku i Golden Circle

• Reykjavik – Gullfoss – 35 – Hveravellir: dobry wariant na początek Kjölur, z długim, ale czytelnym dojazdem.
• Reykjavik – Þjórsárdalur – F208 – Landmannalaugar: popularny plan jednodniowy, realnie 10-12 godzin z postojami.
• Reykjavik – Kerlingarfjöll: lepszy z noclegiem w górach lub bardzo blisko trasy 35.

Z Vik i południowego wybrzeża

• Vik – F208 south – Eldgjá: mocno krajobrazowy wariant, ale z rzekami i wolnym tempem.
• Vik – okolice Mælifell: trasa dla bardziej doświadczonych, zależna od warunków i auta.
• Kirkjubæjarklaustur – F206 Lakagígar: dobry przykład dnia, który wygląda krótko na mapie, ale przez postoje przy kraterach zajmuje wiele godzin.

Z Akureyri, Myvatn i Egilsstadir

• Myvatn – Askja: długa trasa przez surowy północny interior, zwykle nie dla osób bez doświadczenia na szutrze.
• Akureyri – Sprengisandur: plan raczej na przejazd etapowy niż szybką pętlę.
• Egilsstadir – wschodnie wyżyny: wymaga szczególnie dokładnego planu paliwa i powrotu.

Realny czas zwiedzania

Na drogach F czas jazdy Islandia liczy się inaczej niż na obwodnicy numer 1. Przyjmij średnią 25-50 km/h jako punkt wyjścia. Dolna granica pasuje do trudniejszego szutru, brodów, ostrych kamieni i mijanek. Górna granica jest możliwa na prostszych, suchych odcinkach, ale nie powinna być bazą dla całego dnia. Jeśli aplikacja pokazuje 2 godziny, a trasa ma 90-110 km po interiorze, dopisz własną korektę.

Każda przeprawa przez rzekę wydłuża plan. Najpierw trzeba się zatrzymać, ocenić nurt, wybrać linię przejazdu, poczekać na inne auta i przejechać bez pośpiechu. Jedna łatwa rzeka może zabrać 5 minut. Trzy niepewne brody mogą dodać 45 minut albo spowodować odwrót. Do tego dochodzą zdjęcia, postoje przy punktach widokowych, krótkie spacery, toalety i przerwy na jedzenie.

Dobry plan dnia powinien mieć trzy warstwy czasu: jazda, zwiedzanie i bufor. Na główną atrakcję dodaj minimum 30-60 minut, nawet jeśli to tylko punkt widokowy. Landmannalaugar z krótkim spacerem po polu lawowym Laugahraun potrzebuje zwykle 1,5-2,5 godziny. Kerlingarfjöll i okolice Hveradalir to co najmniej 2-3 godziny, jeśli chcesz zejść do geotermalnej doliny i spokojnie wrócić. Hveravellir może być krótkim postojem 45 minut albo dłuższym przystankiem z kąpielą.

Do całodniowego planu dodaj 2 godziny bufora. To nie jest zapas na leniwe tempo, tylko na Islandię: wiatr boczny, mgłę, kamienie, objazd, mycie szyb z pyłu, dodatkowe tankowanie, dłuższy postój przy rzece albo zmianę planu. Przy drogach F bufor jest częścią trasy, tak samo jak paliwo i mapa offline.

Nie planuj intensywnego trekkingu po 6 godzinach jazdy po szutrze. Kierowca po takim dniu jest zmęczony inaczej niż po asfalcie: pracuje wzrokiem, rękami i koncentracją przez cały czas. Po 5-7 godzinach jazdy przez interior krótki spacer jest rozsądny, ale trzygodzinny trekking po stromym terenie może skończyć się powrotem po zmroku. Trudne odcinki kończ przed wieczorem, zwłaszcza gdy prognoza pokazuje deszcz albo spadek temperatury.

Przykład praktyczny: 100 km po F35 może zająć około 2-3 godzin przy dobrej nawierzchni i małej liczbie postojów. 100 km po południowej F208 może zająć 4 godziny lub więcej, jeśli dochodzą rzeki, zdjęcia i wolniejsze fragmenty. 100 km w okolicach Askji potrafi być tylko częścią dnia, bo zanim dojedziesz do celu, masz już za sobą długi asfalt, szuter i decyzje przy pogodzie.

Przy ocenie ryzyka przeczytaj osobno bezpieczeństwo na drogach F. Najważniejsze zasady są proste: nie zjeżdżaj z wyznaczonych dróg, nie wjeżdżaj do rzeki bez oceny, nie ignoruj zamknięć i nie traktuj samochodu z napędem 4×4 jak gwarancji przejazdu. Islandczycy bardzo poważnie traktują ochronę delikatnego gruntu w highlands, bo ślady poza drogą mogą zostać w krajobrazie na lata.

Średnia 25-50 km/h jako punkt wyjścia

Do arkusza lub notatki wpisz dystans po asfalcie i dystans po drodze F osobno. Asfalt licz według aplikacji, ale szuter przelicz ostrożnie. Dla 80 km po drodze F wpisz 2-3 godziny, nie 1 godzinę. Dla 150 km w centralnych wyżynach zaplanuj dzień, a nie szybki przejazd między atrakcjami.

Rzeki, zdjęcia i mijanki

Na islandzkim szutrze spowalniają nawet proste rzeczy: mijanka z kamperem, kurz ograniczający widoczność, owce przy drodze, nagły podmuch wiatru i zdjęcie, którego nie było w planie. Przy rzekach nie zakładaj tempa grupy z filmów w internecie. Stan wody zależy od opadów, topnienia śniegu i pory dnia.

Zmęczenie kierowcy po 5-7 godzinach

Najgorsze decyzje pojawiają się pod koniec dnia, gdy zostało „tylko” 40 km. Jeśli kierowca zaczyna omijać postoje, przyspieszać na luźnym kamieniu albo odkładać jedzenie, plan jest za ciasny. Wtedy lepiej odpuścić ostatni punkt i wrócić z zapasem światła.

Trasy jednodniowe i dwudniowe

Drogi F da się zwiedzać jednodniowo, ale nie wszystkie i nie w każdym stylu. Jednodniowo wybieraj odcinki z prostym dojazdem, jasnym punktem odwrotu i jedną główną atrakcją. Dobrym celem może być Landmannalaugar z północnego dojazdu, fragment Kjölur do Hveravellir albo krótszy odcinek Fjallabak z powrotem tą samą drogą. Zły plan jednodniowy to taki, w którym chcesz przejechać trzy regiony, zrobić trekking, kąpiel, zdjęcia o zachodzie słońca i jeszcze wrócić 200 km asfaltem.

Dwudniowo plan robi się spokojniejszy i bezpieczniejszy. Kerlingarfjöll lepiej smakuje z noclegiem, bo możesz dojechać jednego dnia, zobaczyć Hveradalir przy lepszym świetle, a rano ruszyć dalej przez 35. Hveravellir też pasuje do takiego rytmu: kąpiel, spacer po polu geotermalnym, nocleg i dalsza jazda bez presji. F26 Sprengisandur to klasyczny przykład trasy, której nie warto ściskać. Długi, pusty przejazd między Hrauneyjar a północą wymaga paliwa, czasu i odporności na monotonię szutru.

Askja zwykle potrzebuje dużego marginesu. Teoretycznie można spotkać jednodniowe wycieczki, ale dla samodzielnego kierowcy lepsza jest logistyka z noclegiem w regionie Myvatn, przy wschodnich wyżynach albo w miejscu, które realnie skraca dojazd. Trasa przez F88, F905 lub F910 może zmienić charakter po deszczu. Jeżeli plan przekracza 8-9 godzin razem z postojami, potraktuj to jako sygnał ostrzegawczy.

Poniższa tabela pokazuje, jak czytać czas zwiedzania, a nie tylko kilometry. Liczby są orientacyjne i zakładają lato, otwarte drogi, auto dopuszczone do dróg F oraz sprawdzoną prognozę.

Jeśli celem są atrakcje poza oczywistym szlakiem, nie dokładaj ich do napiętej jednodniówki. Islandzki interior działa najlepiej wtedy, gdy jeden region ma swój dzień. Dwa mniejsze postoje z czasem na patrzenie są lepsze niż sześć punktów odhaczonych przez szybę auta.

Kiedy wybrać trasę jednodniową

Jednodniowa trasa ma sens, gdy startujesz blisko wjazdu, pogoda jest stabilna, droga jest otwarta, a plan kończy się przed zmrokiem. Dobrze, jeśli możesz zawrócić tą samą drogą bez poczucia straty. Landmannalaugar, część Kjölur i krótkie odcinki przy Fjallabak spełniają ten warunek lepiej niż Sprengisandur czy Askja.

Kiedy podzielić trasę na 2 dni

Dodaj nocleg, gdy plan przekracza 8-9 godzin, zawiera wiele brodów, wymaga długiego asfaltowego dojazdu albo prowadzi przez region bez usług. Kerlingarfjöll, Hveravellir, Askja i F26 są dużo przyjemniejsze, gdy nie musisz podejmować wszystkich decyzji pod presją powrotu tego samego dnia.

Mapy offline, punkty paliwa i punkty odwrotu

Przed wyjazdem zapisz trasę w co najmniej dwóch miejscach: w głównej aplikacji i w zapasowej mapie offline. Mogą to być Google Maps z pobranym obszarem, Mapy.cz, OsmAnd albo inna aplikacja oparta o dane terenowe. Zapisz też zrzut ekranu z Road.is, bo przy braku zasięgu łatwo zapomnieć, który odcinek był zamknięty, a który tylko trudniejszy.

Paliwo planuj konserwatywnie. Zatankuj do pełna przed wjazdem, nawet jeśli bak pokazuje połowę. W interiorze spalanie rośnie przez szuter, wolną jazdę, podjazdy i napęd 4×4. Jeśli auto pali na asfalcie 7 l/100 km, w górach może spalić 9-11 l/100 km. Przy trasie 250 km różnica kilku litrów nie jest teorią, tylko realnym marginesem bezpieczeństwa.

Punkt odwrotu wpisz przed startem. Może to być konkretna godzina, na przykład 14:30, konkretna rzeka albo miejsce na mapie. Jeśli o tej godzinie nie jesteś w zaplanowanym punkcie, zawracasz lub skracasz trasę. Taka zasada pomaga, gdy krajobraz kusi następnym zakrętem, a dzień robi się coraz dłuższy.

Najczęściej zadawane pytania

Jak długo jedzie się drogami F na Islandii?

To zależy od nawierzchni, pogody, rzek i liczby postojów. Do planowania przyjmij średnią 25-50 km/h na szutrze, a przy trasach z brodami dodaj osobny bufor. Odcinek 100 km może zająć 2,5 godziny, ale przy trudniejszych warunkach także pół dnia.

Czy Google Maps dobrze liczy czas na drogach F?

Może pomóc w orientacji, ale nie powinno być jedynym źródłem czasu. Aplikacje często nie uwzględniają aktualnego stanu rzek, zamknięć sezonowych, luźnych kamieni, zmęczenia kierowcy i dłuższych postojów zdjęciowych.

Skąd najlepiej wjechać na drogi F?

To zależy od celu. Do Landmannalaugar wygodne są okolice Selfoss, Hella i Vik. Do Kjölur najlogiczniejszy jest wjazd od Golden Circle lub północy. Do Askji lepiej startować z Myvatn albo wschodniej Islandii. Najpierw wybierz atrakcję, potem bazę noclegową.

Czy da się zwiedzać drogi F bez noclegu w interiorze?

Tak, ale tylko na wybranych trasach i przy bardzo wczesnym starcie. Krótsze odcinki Fjallabak, Landmannalaugar lub część Kjölur nadają się na długi dzień. Kerlingarfjöll, Askja i F26 są zwykle rozsądniejsze z noclegiem blisko trasy albo w samym interiorze.

Co zaznaczyć na mapie offline?

Zaznacz wjazd, wyjazd, stacje paliw, nocleg, parkingi, brody, punkty odwrotu i główne atrakcje. Dodaj też wariant alternatywny poza drogami F, na wypadek zamknięcia trasy, wysokiej rzeki albo pogorszenia pogody.

Kiedy skrócić trasę?

Skróć trasę, gdy prognoza się pogarsza, rzeki wyglądają trudniej niż zakładano, czas przejazdu rośnie szybciej niż plan albo kierowca jest zmęczony. Na Islandii dobra decyzja często polega na tym, że rezygnujesz z ostatniego punktu i wracasz z zapasem światła.